Κατοικία στα Λεγρενά

 

 

2006 – 2011

Αρχιτέκτονες : Μαρία Κοκκίνου, Ανδρέας Κούρκουλας
Συνεργάτες Αρχιτέκτονες: Γιώργος Ηλιάδης, Μανώλης Σταυρακάκης, Γεώργιος Αθανάσιος Νικόπουλος, Τάσος Ρίγκας
Αρχιτεκτονική Μελέτη Εφαρμογής: ΩΜ Μελετητική
Εσωτερική Διακόσμηση: SMK Interiors
Στατική Μελέτη: Δόμος Σύμβουλοι Μηχανικοί
Η/Μ Μελέτη: ΛΔΚ
Φωτιστική Μελέτη: Θωμάς Γραβάνης
Αρχιτέκτονας Τοπίου: Έλλη Παγκάλου & Συνεργάτες
Φωτογράφος: Βαγγέλης Πατεράκης

Πρόκειται για μια κατοικία και μικρούς ξενώνες τύπου bungalow σε ένα οικόπεδο 8.500 m2 στα Λεγραινά Αττικής. Το οικόπεδο είναι ιδιαίτερα επικλινές με απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα. Η κατοικία τοποθετήθηκε με τρόπο ώστε, αφ’ ενός να εντάσσεται πλήρως στην τοπογραφία και αφ’ ετέρου να αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την εξαιρετική θέα. Τα bungalows είναι διάσπαρτα στο οικόπεδο και δημιουργούν ενότητες μέσω μεγάλων στεγάστρων. Η χωροθέτηση τους αξιοποιεί τις υψομετρικές διαφορές, ώστε να μην εμποδίζει το ένα τη θέα του άλλου.

Ο σχεδιασμός της κυρίως κατοικίας στηρίχθηκε στην παράλληλη ανάπτυξη των ιδεών της διαφάνειας, σε συσχετισμό με τις σκιές και της περίκλειστης προστατευμένης αυλής – αιθρίου, που προβάλλει το καδράρισμα της θέας και του νερού. Η κατοικία ακουμπά στο τοπίο πάνω σε ένα πέτρινο “φόντο” που αποτελεί και το όριο της έκτασης.

Το νερό, ως κεντρικό στοιχείο της σύνθεσης, δεσπόζει και χαρακτηρίζει το ισόγειο επίπεδο, διαπερνώντας αισθητικά όλο το κτίριο μέσω μιας οπής στην κεντρική σκάλα. Το στοιχείο αυτό του νερού, που υλοποιείται χρηστικά με τη μορφή της πισίνας, η οποία εξελίσσεται σε υδάτινη επιφάνεια – ομφαλό του χώρου, δρα καταλυτικά στη συνολική εμπειρία και την ποιότητα της κατοίκισης, μέσα από της οπτικές αντανακλάσεις και τον ήχο του.

Η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου κινείται στο πνεύμα της απλότητας και της χρήσης αρχέγονων υλικών, ενώ η φύτευση είναι επιμελημένα σχεδιασμένη ώστε να συνάδει με τη βλάστηση του Αττικού τοπίου, που γειτνιάζει με το θαλάσσιο περιβάλλον.

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται παραπέμπουν επίσης σε αρχέγονες μορφές και επεξεργασίες με απόλυτο ταίριασμα στο τοπίο.   Πέτρα της περιοχής, κτισμένη με παραδοσιακό τρόπο χωρίς έμφαση στο κονίαμα και ξύλο στη φυσική δομική μορφή του. Το ξύλο χρησιμοποιείται σε όλα τα δάπεδα εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, λειτουργώντας σαν το οριζόντιο ενοποιητικό στοιχείο της σύνθεσης, που ακουμπά πάνω στις κάθετες τοιχοποιίες. Για να αποδοθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα χρησιμοποιείται ειδική ξυλεία Dinesen – με χαρακτηριστική η διάσταση της κάθε “τάβλας” μήκους έως 15m,πλάτους 45cm και πάχους4,5cm – που διαστρώνεται ουσιαστικά δια απλής εναπόθεσης, λόγω του βάρους και των διαστάσεών της. Ακόμη και το φινίρισμα, ειδικής επεξεργασίας εμποτισμού, παρουσιάζει χρώμα, μορφή και υφή “ακατέργαστης λευκής ξυλείας”.

Το εργαλείο της διαχείρισης του φωτισμού, φυσικού και τεχνητού, μέρα – νύχτα, σκιά – διείσδυση, προβολή – γλαφυρότητα, χρησιμοποιείται για την ανάδειξη των επιμέρους στοιχείων: πέτρα, νερό, ξύλο, θέα, υπόστεγοι χώροι, αίθριο και για την εξασφάλιση βέλτιστων συνθηκών διαβίωσης των κατοίκων σε όλες τις εποχές του έτους.

Η όλη κατασκευή διακρίνεται έτσι από πνεύμα βιοκλιματικής προσέγγισης, τόσο στον αρχιτεκτονικό όσο και στον ενεργειακό σχεδιασμό, ενώ για τη διαχείριση του συγκροτήματος, χρησιμοποιείται ηλεκτρομηχανολογική τεχνολογία έξυπνου κτιρίου.