Πολυχώρος 3Α, Νέα Ιωνία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αρχιτέκτονες
Μαρία Κοκκίνου - Ανδρέας Κούρκουλας

Σύμβουλος Αρχιτέκτων
Γιάννης Πεπονής

Συνεργάτες Αρχιτέκτονες
Γιώργος Νικόπουλος
Νικόλας Παπλωματάς
Τάσος Ρίγκας
Άρτεμη Χάλαρη
Γιώργος Ηλιάδης
Μενέλαος Κόκκινος
Γιώργος Φιορεντίνος
Διονύσης Κουτσιουμάρης
Λεωνίδας Αβραμίδης
Αργύρης Χρονόπουλος

Αρχιτέκτων Τοπίου
Έλλη Παγκάλου

Ακουστικολόγος
Θεόδωρος Τιμαγένης

Σύμβουλος Φωτισμού
Πέτρος Καίσαρης

Σύμβουλος
Ορέστης Δαβίας (Βιολόγος)

Ροές 3Α

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ BRICOLAGE
Το εργοστάσιο καταλαμβάνει ένα οικοδομικό τετράγωνο και παρουσιάζει έντονα στοιχεία collage – σταδιακών επεμβάσεων μέσα στο χρόνο -. Η παρέμβαση βασίζεται στην ανάδειξη της λογικής του collage δηλαδή της συνύπαρξης διαφορετικών μορφολογικών στοιχείων και όχι μίας συγχρονικής ενιαίας μοντερνιστικής λογικής.
Το βασικό χαρακτηριστικό του εργοστασίου αυτού είναι η σταδιακή ανάπτυξη του η οποία είναι φανερή στην μορφολογία του χώρου. Η κατασκευή του εργοστασίου ξεκίνησε το 1927 και σταδιακά, την δεκαετία του 50 άρχισε να αναπτύσσεται σημαντικά, καταρχάς με δύο κτίρια πέτρινα, και κατόπιν , την δεκαετία του 60 με κτίρια από οπλισμένο σκυρόδεμα με υπόγειο.
Η οργανική σταδιακή ανάπτυξη του κτίσματος, που είναι φανερή στην χωρική του σύνθεση, είναι επιθυμητό να διατηρηθεί και μετά την μετατροπή σε εναλλακτικό πολυχώρο. Η ανάπτυξη του διήρκεσε περίπου 40 χρόνια. Η νέα χρήση θέλουμε να διατηρήσει αυτή την αίσθηση του χρόνου και της ιστορίας του κτίσματος, καθώς και τον βιομηχανικό του χαρακτήρα .

Το κέντρο του πολυχώρου είναι το αίθριο που αποτελεί την αφετηρία όλων των εσωτερικών κινήσεων. Στο αίθριο περιμετρικά στα κτίσματα που το περιβάλλουν, διαμορφώνεται ένα ρυάκι , που κινείται το νερό, με υψομετρικές διαφορές ώστε να δημιουργείται ήχος με τη ροή του νερού. Παράλληλα με το ρυάκι υπάρχουν και αρωματικά φυτά μεσογειακής προέλευσης.

ΜΝΗΜΗ
Μία κεντρική αναφορά στην μνήμη του εργοστασίου γίνεται στον τρόπο κατασκευής της κεντρικής κατακόρυφης κίνησης της ράμπας. Η στήριξη της ράμπας γίνεται με πυκνές και λεπτές χορδές- νήματα που παραπέμπουν στην ύφανση.
Η ιστορία του κτιρίου σε μορφή έκθεσης, εξελίσσεται σε όλες τις βασικές κινήσεις , προσβάσεις από τους περιμετρικούς δρόμους , και στο αίθριο. Πολλά αντικείμενα από τον υπάρχοντα εξοπλισμό (παγκάκια- πάγκοι-καρότσια μεταφοράς υφασμάτων- τροχαλίες-τμήματα μηχανημάτων ) είτε θα χρησιμοποιηθούν σαν χρηστικά αντικείμενα π.χ. στο εστιατόριο είτε σαν « γλυπτά» στο αίθριο ή στο δώμα.