Οινοποιείο στην Κίνα

2008

Αρχιτέκτονες: Μαρία Κοκκίνου, Ανδρέας Κούρκουλας
Σύμβουλος Αρχιτέκτων: Γιάννης Πεπονής
Συνεργάτης: Νικόλας Παπλωματάς
Στατική Μελέτη: Ανδρέας Μητσόπουλος
Η/Μ Μελέτη: Π. & Χ. Αργυρός
Βιοκλιματική Μελέτη: Άρης Τσαγκρασούλης, Βασίλης Γέρος


Επιφάνεια: 5000 τ.μ.

Το οινοποιείο σαν μια μηχανή απόσταξης.

Η γραμμική, γεωμετρική οργάνωση των αμπελώνων και η διαδικασία μετατροπής του σταφυλιού σε κρασί καθώς και η αποθήκευση του κάτω από τη γη, ήταν η αφετηρία αυτής της πρότασης.

Οι γραμμές των αμπελώνων γίνονται ‘χορδές’ που πάλλονται συμμετρικά πάνω και κάτω από το έδαφος.

Η καμπύλωση τους προς τα επάνω δημιουργεί τους χώρους απόθεσης και επεξεργασίας του σταφυλιού.

Η καμπύλωση προς τα κάτω δημιουργεί τους χώρους αποθήκευσης μέσα στη γη.

Η υδάτινη επιφάνεια συγκεντρώνει το απαραίτητο για τη διαδικασία παραγωγής κρασιού, νερό και λειτουργεί σαν καθρέφτης, διπλασιάζοντας τη μορφή μέσα από την αντανάκλαση.

Η συγκομιδή των σταφυλιών οδηγείται μέσα από τη ράμπα με φορτηγά στην κορύφωση της καμπύλης και επανατοποθετείται στις χοάνες. Η πρόσβαση στις αποθήκες του κρασιού γίνεται μέσω της ράμπας που βυθίζεται στο έδαφος.

Η λειτουργία της παραγωγής οργανώνεται κατά μήκος των ‘χορδών’.

Η επίσκεψη στο οινοποιείο οργανώνεται μετωπικά, κάθετα προς αυτές. Το πέρασμα αυτό αποκτά μια τελετουργική σημασία με μια γέφυρα πάνω από το νερό και με θέα της διαδικασία παραγωγής.

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι εμφανές μπετόν και γυαλί.

Η σκίαση εξασφαλίζεται από καλάμια μπαμπού που καλύπτουν τις γυάλινες επιφάνειες προσφέροντας ηλιοπροστασία αλλά και ημιδιαφάνεια.

Οι παλλόμενες χορδές κάνουν άμεση αναφορά στην μουσική και στον ρυθμό. Στοιχεία που είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη μέθη και τον Διονυσιακό χαρακτήρα.